قانون گذار با اهداف متعددی همچون حمایت از کودکان، کاهش نرخ طلاق و…

برای سن ازدواج محدودیت تعیین کرده  و کودک همسری را محدود کرده است.

طبق ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی در جهت هرچه محدودیت بیشتر کودک همسری،

بیان می دارد،  ازدواج دختر قبل از رسیدن به ۱۳ سال تمام شمسی و برای پسران

قبل از رسیدن به ۱۵ سال شمسی نیازمند ۳ شرط است.

۱٫اذن ولی (پدر یا جد پدری)
۲٫ رعایت مصلحت
۳٫ که به تشخیص و اجازه دادگاه رسیده باشد.
صرف نظر از اینکه ۱۳ سال و ۱۵ سال سن پایینی جهت حمایت قانون گذار است،

رعایت مصلحت باید به تشخیص دادگاه صورت گیرد و شخصی با بیان این مطلب

که از نظر من این ازدواج به صلاحشون بود، نمیتواند دختر یا پسر خود را ازدواج دهد.

در سال ۱۳۹۱ قانون گذار در جهت منع ازدواج کودکان ، با تصویب قانون حمایت خانواده

در ماده ۵۰ و تبصره آن برای این امر ضمانت اجرای کیفری پیش بینی کرد.

در صورتی که مردی برخلاف این ماده با دختری ازدواج کند به حبس درجه ۶

( حبس بیش از ۶ ماه تا ۲ سال) محکوم می شود.

اگر این ازدواج منجر به نزدیکی شود که در اثر این نزدیکی دختر نقص عضو شود یا مرض دایمی بگیرد ،

مرد علاوه بر پرداخت دیه محکوم به مجازات حبس درجه ۵ (بیش از ۲ تا ۵ سال) میشود.

اگر این نزدگی باعث مرگ دختر شود، مرد علاوه بر دیه محکوم به حبس تعزیری درجه ۴ (بیش از ۵ تا ۱۰ سال) می شود.

در صورتی که پدر، جد پدری، مادر، سرپرست قانونی و یا مسول نگهداری و تربیت دختر در شکل گیری

این ازدواج موثر باشند، به حبس درجه ۶ محکوم می شوند. این شرایط برای عاقد نیز وجود دارد.

قانون گذار به صورت کلی این ازدواج را محدود کرده است و تفاوتی بین ازدواج دایم و موقت در این خصوص وجود ندارد.

با وجود محدودیت سنی ۱۳ سال برای دختران و۱۵ سال برای پسران، کودکان پس از طی این سن از این حمایت قانونی

برخوردار نیستند و با توجه به شرایط کنونی جامعه ، لازم است قانون چتر حمایتی خود را گسترش دهد.

0 0 ثبت رای
امتیاز مقاله
مشترک شدن
اطلاع رسانی کن
guest
0 نظر
بازخورد درون خطی
دیدن تمام نظرات
0
دوست دارید مشارکت کنید ؟ لطفا نظری بدهید!x
()
x