طلاق به علت ضرب و جرح

خشونت علیه زنان موضوع تازه ای نیست. همه ی ما زنانی را دیده ایم که همیشه ی خدا صورتشان کبود است، زنانی که در حریم خانه ی خود هم امنیت ندارند.

برای این دسته از زنان طلاق و پایان زندگی مشترک یک نعمت است. در این مطلب قصد داریم به طور خاص در مورد طلاق به علت ضرب و شتم و خشونت خانگی زنان صحبت کنیم.

 مطالعه بیشتر در خصوص طلاق به درخواست زن

 

با گروه وکلای آسا همراه باشید.

 

به چه عملی ضرب و شتم گفته می شود؟

برای بررسی موضوع طلاق به علت ضرب و شتم ابتدا لازم است بدانیم به چه عملی ضرب و جرح گفته می شود.

ضرب در لغت به معنی زدن است و در اصطلاح به صدماتی گفته می شود که وارد کردن آن ها موجب از هم گسیختگی ظاهری نسوج و خونریزی نمی شود.

جرح در لغت به معنی زخم زدن است و در اصطلاح به آسیب هایی گفته می شود که موجب از هم گسیختگی بافت ها و خونریزی می شود؛ مانند خراشیدگی، بریدگی یا پارگی دست.

گاهی جراحت ها با شکستگی استخوان نیز همراه است مانند شکستن بینی. به وارد نمودن ضرب و جرح، ایراد ضرب و جرح گفته می شود که می توان به صورت عمدی یا غیر عمدی باشد.

صدمات و جراحت ها ممکن است به صورت عمدی وارد شوند، مثلا دو فرد با یکدیگر دعوا کنند و یکی دیگری را بزند یا با چاقو به دیگری حمله کند.

اما گاهی هم ضرب و جرح عمدی نیست، مثل مواردی که فرد با اتومبیل به شخص دیگری می زند. 

 

 

آیا مرد اجازه دارد زوجه را تنبیه کند؟

باید این نکته را در نظر داشته باشید که در هیچ کجای قانون ایران به مردان اجازه ی تنبیه بدنی زنان داده نشده است و قانون به هیچ عنوان از چنین اقداماتی حمایت نمی کند.

بنابراین وارد نمودن هر گونه صدمه به همسر موجب محکومیت به دیه و حتی حبس است و وجود رابطه ی زوجیت به مرد حق اعمال خشونت بر زن را نمی دهد. 

حتی ضرب و جرح زوجه از مواردی است که به موجب شروط ضمن عقد ازدواج به زن حق طلاق می دهد.

همچنین زن با استفاده از این موضوع می تواند عسر و حرج خود را ثابت نموده و از شوهر طلاق بگیرد.

 اگر زن به علت ضرب و جرح امنیت جانی نداشته باشد می تواند در منزل جداگانه ای زندگی کند و نفقه خود را نیز دریافت کند. همچنین قانون به زن اجازه می دهد،  طلاق به علت ضرب و جرح نیز بگیرد.

 

 

اگر مرد ضرب و شتم داشته باشد زن موظف به تمکین است؟

همان طور که می دانید مطابق قانون ایران، زن وظیفه دارد در حد متعارف از شوهر خو اطاعت نماید.

وظیفه ی تمکین زن در مقابل حق او بر نفقه قرار دارد.

یعنی اگر زنی از شوهر خود تمکین نکند، به او نفقه تعلق نمی گیرد که این موضوع را به طور مفصل در مطلب نفقه ی زوجه توضیح داده ایم.

نکته ی مهم این است که تمکین از شوهر به معنای سکوت در مقابل اعمال خشونت نیست.

در واقع تمکین برای شوهر حقی مبنی بر کتک زدن و تحقیر زن ایجاد نمی کند. در ابتدا هم بیان کردم که زن در حد متعارف باید از شوهر اطاعت کند.

پر واضح است که ایستادن و کتک خوردن بسیار فراتر از حد متعارف است.

به موجب قانون مدنی و در راستای تمکین زن از شوهر، زن وظیفه دارد در منزلی که شوهر تعیین می کند زندگی کند.

مگر اینکه اختیار تعیین مسکن با زن باشد.

همچنین در مواردی که زندگی کردن زن با شوهر در یک خانه برای زن خطر ضرر بدنی، مالی یا آبرویی داشته باشد، زن می تواند منزل جداگانه ای اختیار کند و تا زمانی که خطر باقی است دادگاه او را مجبور به بازگشت نمی کند.

به علاوه در این مدت زن همچنان مستحق دریافت نفقه است.

از همه مهم تر زن می تواند در صورت استمرار خشونت ، طلاق به دلیل ضرب و شتم بخواهد. 

 

 

ضرب و شتم همسر زندانی دارد

ضرب و شتم همسر هم مانند ضرب و شتم افراد دیگر جرم بوده و مجازات دارد.

به این ترتیب که مرد بسته به نوع صدمه یا جراحتی که به زن وارد می کند، به پرداخت دیه محکوم می شود.

همچنین با توجه به ماده ی 614 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات:

«هر کس عمداً به دیگری جرح یا ضربی وارد آورد که موجب نقصان یا شکستن یا از کار افتادن عضوی از اعضا یا منتهی به مرض دایمی ‌یا فقدان یا نقص یکی از حواس یا منافع یا زوال عقل مجنی ‌علیه گردد

در مواردی که قصاص امکان نداشته باشد چنانچه اقدام وی موجب اخلال در نظم ‌و صیانت و امنیت جامعه یا بیم تجری مرتکب یا دیگران گردد

به حبس درجه ۶ محکوم خواهد شد و در صورت درخواست مجنی ‌علیه مرتکب ‌به پرداخت دیه نیز محکوم می شود.»

البته مجازات این جرم قبلا حبس تعزیری درجه ی 5 بود، اما با تصویب قانون کاهش مجازات حبس تعزیری، به حبس تعزیری درجه 6 یعنی از شش ماه تا دو سال کاهش یافت.

 

 

طلاق با یک بار ضرب و جرح ممکن است؟

همان طور که گفتیم با توجه به شروط ضمن عقد ازدواج، ضرب و جرح زوجه برای او حق طلاق ایجاد می کند.

در بند 2 ب) عقد نامه آمده است:« سوء رفتار یا سوء معاشرت زوج به حدی که ادامه زندگی را برای زوجه غیر قابل تحمل نماید.»

همچنین در بند 4 ماده ی 1130 قانون مدنی ضرب و شتم یا هرگونه سوء رفتار مستمر زوج از مصادیق عسر و حرج دانسته شده است.

با توجه به واژه ی مستمر که در هر دو مورد به کار رفته است باید بگویم که یک بار ضرب و شتم زوجه را نمی توان سوء رفتار تعبیر کرد و قضات یک بار ضرب و شتم را موجب تحقق شرط ضمن عقد و اعطای وکالت نمی دانند.

همچنین  صرفا یک بار ضرب و شتم را نمی توان ار مصادیق عسر و حرج دانست. 

 

 

روش های اثبات ضرب و شتم چیست؟

اگر دلیل شما برای طلاق ضرب و جرح است ، و طلاق به علت ضرب و شتم می خواهید بگیرید ابتدا لازم است این موضوع را ثابت نمایید.

در بعد کیفری، برای اثبات ضرب و جرح از اقرار، شهادت، قسامه، سوگند و علم قاضی اثبات می شود.

در بعد حقوقی نیز برای دعوای طلاق، استماع شهادت شهود، اقرار مرد، سوگند کاربرد دارد.

همچنین در هر دو مورد از صورت جلسات کلانتری، نظریه های پزشکی قانونی می توان استفاده کرد. 

ممکن است شوهر در پیامکی اقرار به کتک زدن همسر خود نموده باشد. متن این پیامک یا اسکرین شات آن برای دادگاه دلیل محسوب نمی شود. اما به عنوان یک اماره در کنار سایر دلایل می تواند به اثبات ادعای شما کمک کند.

در این خصوص می توانید مطلب آیا پیامک سند است را مطالعه نمایید. 

 

 

تاثیر گواهی پزشکی قانونی در اثبات ضرب و شتم :

نکته ی بسیار مهم این است که صرف وجود گواهی پزشکی قانونی مبنی بر ضرب و جرح زوجه برای طلاق کفایت نمی کند.

معمولا دادگاه های خانواده تنها به استناد گواهی پزشکی قانونی حکم طلاق صادر نمی کنند.

در گزارش پزشکی قانونی صرفا مشخص می شود که میزان ضرب و جرح چقدر است. این گواهی ثابت نمیکند که چه کسی این ضرب و جرح را انجام داده است.

به همین دلیل زوجه باید حتما از طریق مراجع کیفری موضوع را پیگیری نماید تا با استفاده از رای دادگاه کیفری، کیفر خواست و … بتواند حکم طلاق به علت ضرب و شتم را  بگیرد.

بنابراین برای آن که به نتیجه برسید بهتر است علیه شوهر شکایت کیفری مطرح نمایید.

 

 

ارجاع به مددکاری:

راهکار دیگری که می‌ تواند به زن برای اثبات ضرب و شتم و سوء رفتار همسر او کمک کند، این است که از دادگاه تقاضای ارجاع موضوع به مددکاری را نماید. ارجاع به مددکاری جهت تحقیقات انجام می شود. به این صورت که مددکار دادگاه به صورت محسوس و نا محسوس از همسایگان محل زندگی زوجین تحقیق می‌ کند. به کارگیری این روش در واقع مساعدتی به زوجه برای اثبات بهتر ضرب و شتم و سوء رفتار است. 

 

 

خوف ضرر بدنی ناشی از زندگی مشترک:

همان طور که در بخش های قبلی هم توضیح دادیم، زن وظیفه دارد در منزلی که شوهر تعیین می کند زندگی می کند، مگر اینکه اختیار تعیین مسکن با زن باشد. همچنین در مواردی که زندگی کردن زن با شوهر در یک خانه برای زن خطر ضرر بدنی، مالی یا آبرویی داشته باشد، زن می تواند منزل جداگانه ای اختیار کند و تا زمانی که خطر باقی است دادگاه او را مجبور به بازگشت نمی کند. به علاوه در این مدت زن همچنان مستحق دریافت نفقه است. بنابراین در مواردی که زن از ناحیه ی شوهر مورد ضرب و جرح قرار می گیرد می تواند از منزل مشترک خارج شود و این اقدام او عدم تمکین محسوب نمی شود.

 

جهت مشاوره با وکیل خانواده با ما در ارتباط باشید. 22350512

0 0 ثبت رای
امتیاز مقاله
مشترک شدن
اطلاع رسانی کن
guest
0 نظر
بازخورد درون خطی
دیدن تمام نظرات
0
دوست دارید مشارکت کنید ؟ لطفا نظری بدهید!x
()
x